1.10 pagi. dan masih berjaga. walaupun hujan dekat luar, tapi dalam bilik rasa panas gila. why oh why? shit. dan ini bukan lah post di hari-hari period. hmm. period dah lepas. cuma rasa give up. give up kenapa? aku pun tak pasti. sampai satu tahap, aku rasa dah malas nak buat apa-apa. untuk life yang semakin hari semakin pathetic. dengan study yang semakin hari semakin membosankan. sistem pengurusan diri yang banyak menyusahkan orang sekeliling. kadang-kadang, aku rasa macam.. jom bungkus barang-barang dan berambus.
berambus? hmm. pergi mana? itu tak pasti lagi. lari? bukan lari tapi cuba untuk dapatkan perspektif yang lebih luas, mungkin?
atau itu sebenarnya alasan untuk lari. haha
okay. mungkin ada sikit unsur-unsur lari tu. lari dari kenyataan yang sebenarnya aku dah semakin hilang dan kehilangan. hilang diri sendiri. hilang arah tuju hidup. kehilangan gelak tawa menggila, air mata yang dulu sama-sama kita rasa. kehilangan kau yang aku anggap macam adik sendiri walaupun kita sebaya. dan kehilangan kau yang dari dulu aku tak pernah rasa untuk putus asa tapi sekarang macam makin menghilang.
aku anggap ini mungkin satu proses mendewasakan diri. mensiapkan diri untuk menerima kehilangan yang lebih besar mungkin? wallahualam.
mungkin ada lebih baik untuk aku tidur dan cuba baiki apa kecacatan yang aku dah buat sebenarnya.