10 May 2013

Dua suku pagi rupanya

Ingat lagi analogi pasal konsert.? Yang mana yang kau tinggalkan. Yang mana jalan sama. Aku tengah perhalusi lagi.

Versi terbaru :

Kau BARU nak masuk hall konsert. Konsert yang kau tak tahu best ke tak tapi kau dengar, rumors kata besttt. Belum masuk lagi ni. Tapi ramai dah kat luar ni berpusu-pusu. Radius 100m dari main entrance. SEMUA pun excited. Ada yang over excited. Asalnya, aku cuma jalan goyang goyang bahu je menuju pintu. Ada juga lah kawan kawan yang aku sama. Rilex je goyang goyang bahu tunggu nak masuk entrance.

TIBA TIBA, ada orang tengah crowd surfing. 2 orang. Salah sorang terus tarik tangan aku. Wow! Aku tengah crowd surfing menuju entrance. Tapi sampai separuh jalan, sorang ni jatuh ditarik awek boleh tahan cantik.

Bosan nak crowd surf 2 orang, yang tarik aku tadi tarik lagi sorang. Bertiga balik. Baru sambung perjalanan, entah macam mana crowd surfing dah jadi 2+1. Aku lah yang 1 tu. Matlamat masih sama. Cuma... persefahaman mungkin dah tak ada.

Jadi, aku yang 1 ni, adakah patut buat bodoh dan layaankan saja crowd surfing tersebut sehingga menuju entrance ataupun, aku turun dan kembali jalan goyang gouang bahu.

Itu aku tengah fikir sekarang ni.